Al jarenlang hebben wij thuis een probleem. En dat is het probleem van de enkele sokken. Van één paar sokken ontbreekt er één en dat geldt voor de sokken van alle gezinsleden.

Lees hier de volledige column >>

Het is vandaag moederdag. Zelf heb ik een moeder die daar niet meer aan doet. Ja, vroeger wel, toen ik en mijn zusje op de basisschool zaten en ook zo’n mooie asbak van klei maakten als de kinderen van tegenwoordig (nou ja, geen asbak meer natuurlijk, dat was echt seventies, maar een vaas van een pak melk bijvoorbeeld)…maar later hebben we het nooit meer gevierd.

Lees hier de volledige column >>

Al voordat mijn zoon werd geboren, nu ruim 9 jaar geleden, heb ik besloten te blijven werken. Ik ben graag thuis, en zeker tijdens een zwangerschapsverlof, wanneer je een nieuw leven hebt verwelkomd en daar graag voor wil zorgen. Maar werken is ook leuk. En de afwisseling tussen thuis zijn en werken is nog leuker!

Lees hier de volledige column >>

Aan het begin van dit jaar konden we op school de intekenlijst invullen voor de spreekbeurten van alle kinderen in de klas van mijn zoon. Hij zit in groep 5 en moest kiezen tussen een boekbespreking en een spreekbeurt. Hij koos voor een boekbespreking. Dat moet natuurlijk voorbereid worden…met mama’s hulp.

Lees hier de volledige column >>

Vroeger dacht ik dat ik gelukkig werd van bijzondere dingen, bijzondere reizen, en vreemde landen. Dit hoort natuurlijk ook bij bepaalde levensfases, en in zekere zin werd ik ook er ook wel gelukkig van. Ik heb een paar keer het genoegen mogen smaken om in het buitenland te studeren en ik ben heel blij met deze ervaringen. Ik ben er door gegroeid, door die ervaringen. Maar in de levensfase waarin ik nu zit, word ik juist sneller gelukkig van 'gewone’ dingen.

Lees hier de volledige column >>

Het is zaterdag. Het is geen enorm warme dag vandaag, maar na het avondeten schijnt toch de zon. Rudie besluit verder te gaan met het project ‘de-bovenverdieping-opruimen’ en ik bedenk dat het leuk is even met de kinderen te gaan fietsen door onze mooie, groene nieuwbouwwijk. Anne achterop in het kinderstoeltje, Tom op zijn grote stoere jongensfiets. Het is fris maar aangenaam buiten. We komen terecht bij een hele leuke speeltuin, inclusief huisje met wiebelbrug, een stel schommels, en een hoge glijbaan. En niet te vergeten, en niet onbelangrijk, een paar bankjes voor moeders en vaders om op te kunnen zitten. Tom neemt Anne aan de hand en ik ga tevreden zitten, zonnebril op, en aanschouw mijn twee kinderen. Er zijn nog meer kinderen in de speeltuin, een paar wat grotere, een paar kleinere, maar geen volwassenen. Om het grote veld heen staan aan beide kanten huizen, grotere en wat kleinere, en even verderop klinkt muziek uit een tienerkamer.

Lees hier de volledige column >>