Aan het begin van dit jaar konden we op school de intekenlijst invullen voor de spreekbeurten van alle kinderen in de klas van mijn zoon. Hij zit in groep 5 en moest kiezen tussen een boekbespreking en een spreekbeurt. Hij koos voor een boekbespreking. Dat moet natuurlijk voorbereid worden…met mama’s hulp. Hij zat op een middag thuis al klaar achter de computer en zei “mam, we gaan beginnen”. Ik vroeg hem: “Heb je het boek al gelezen?” “Nou, nee, nog niet eigenlijk” was zijn antwoord. Ik zei: “Dan zetten we de computer uit en ga je eerst het boek lezen.” Volgens afspraak las hij vervolgens iedere avond een half uur in “Dolfje Weerwolfje” van Paul van Loon. Toevallig was ook net de film uit dus heeft hij deze met zijn vader ook nog bekeken in de bioscoop. Na een paar weken had hij het boek uit en zaten we samen op een regenachtige zondag alsnog achter de computer. In de klas is het normaal om een ‘supercoole’ Powerpoint-presentatie te maken voor je spreekbeurt of boekbespreking. Dit is, zo ontdekte ik tijdens het maken hiervan, minimaal inclusief één youtube-filmpje, een stoere achtergrond en niet te vergeten een heuse quiz. Dit laatste is bedoeld als afsluiting, waarbij de kinderen in de klas vragen over de boekbespreking moeten beantwoorden. Toevallig ben ik als IT-er wel redelijk handig met zoiets als Powerpoint, en probeerde ik mijn kennis een beetje aan mijn zoon over te dragen. Maar wat als kinderen in de klas ouders hebben die niet zo handig zijn met een computer en alle bijbehorende programma’s?, vroeg ik me af. Je kunt als kind echt bijna niet zónder aankomen in de klas.

De inhoud van de presentatie liet ik vervolgens vooral aan hem zelf over. Hij heeft het helemaal zelf gemaakt, de inhoudsopgave, een samenvatting van het boek, een beschrijving van de personen, etc. Ik hielp eigenlijk alleen met het invoegen van de achtergronden en de overige functies van het programma. Toen was ie klaar. En toen op een usb-stick gezet, mee in de schooltas, een beetje zenuwachtig voor de grote dag. ’s Avonds kwam ik thuis, na een lange dag op kantoor, en was natuurlijk mijn eerste vraag aan hem: “En?? Hoe ging het? “ “Goed mam. Ik had een negen en een half. De juffrouw had wel één opmerking: de tekst moest niet zo uitgebreid op de dia’s, maar in steekwoorden”. Oeps, dat was ik dus vergeten te zeggen….Er komt heel wat kijken bij kennisoverdracht aan je kinderen!